Amstaf

Zwolnienia takie są możliwe na terenie poszczególnych gmin. Nie są to jednak zasady ogólnopolskie. Podatek od psów reguluje ustawa o podatkach i opłatach lokalnych. Ustawa zawiera listę osób zwolnionych od tej daniny. Zgodnie z art. 13 ust. 2 podatku nie pobiera się:

1) pod warunkiem wzajemności - od członków personelu przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca pobytu stałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2) z tytułu posiadania psów będących pomocą dla osób niepełnosprawnych (niewidomych, głuchoniemych, niedołężnych),
3) od osób w wieku powyżej 65 lat, prowadzących samodzielnie gospodarstwo domowe - od jednego psa,
4) z tytułu posiadania psów utrzymywanych w celu pilnowania gospodarstw rolnych - po dwa na każde gospodarstwo.

Sam fakt adopcji bezdomnego psa nie zwalnia więc tanie podręczniki od obowiązku podatkowego. Ustawa daje jednak prawo do ustanowienia dodatkowych wyłączeń z opodatkowania. Na tej podstawie rady gmin mogą zwolnić z opodatkowania osoby, które adoptowały psy ze schroniska.

Takie rozwiązania są ze wszech miar wskazane i racjonalne. Zgodnie z ustawą o ochronie zwierząt (art. 11), zapewnienie opieki bezdomnym zwierzętom należy do zadań własnych gmin. Rady gmin mogą również przyjmować programy mające na celu zapobieganie bezdomności zwierząt (obejmujące m.in. poszukiwanie nowych właścicieli).
Sprawa odpłatności za szczepienie i sterylizację psów pochodzących ze schroniska wygląda podobnie. Ogólną zasadą jest, że posiadacz zwierzęcia jest zobowiązany do pokrycia wszelkich kosztów związanych z profilaktyką i leczeniem zwierzęcia. Gminy mogą jednak przejąć ciężar tych opłat, np. w ramach ww. programów zapobiegających bezdomności zwierząt.
 

Bartosz Radzimowski