Amstaf

Saarlooswolfhond

~Dog spelt backwards is still manKraj pochodzeniaHolandiaWyglądWilczur Saarloosa to pies mocnej budowy, którego wygląd (cechy budowy, ruch i szata) przypomina wilka. Ma harmonijną budowę, a choć kończyny jego są dosyć długie, to nie powinien wygląd na wysokonożnego. Wyraźny jest dymorfizm między poszczególnymi płciami.WielkośćWysokość w kłębie: bywa u tej rasy dość zmienna - pies 65 - 75 cm, suka 60 - 70 cm. Dopuszczalne nieznaczne przekroczenie górnej granicy wzrostu.SzataSierść letnia znacznie różni się od zimowej. Ta ostatnia cechuje się obfitością podszerstka, który razem z włosem okrywowym tworzy gęstą szatę, pokrywającą całe ciało psa i tworzącym grzywę wokół szyi. Latem podszerstka jest mało, przeważa włos okrywy. Ilość podszerstka zmienia się w zależności od temperatury, ale powinno być go zawsze choć trochę. Ważne, by cały brzuch, wewnętrzne strony ud i moszna były porośnięte włosem.MaśćWystępują następujące umaszczenia:
- wilcza i dzicza w różnych odcieniach, od jasnego po ciemne,
- płowa i brązowa, zwana ?bos? (leśna),
- od jasnokremowej do białej,
- pigmentacja nosa, powiek, warg i pazurów czarna u psów maści
wilczej, dziczej i białej; u kremowych, płowych i brązowych
powinna być czekoladowa. Sierść jest wyraźnie jaśniejsza na
spodzie ciała, wewnętrznych stronach ud i końcach portek.
- u psów szarych, dziczych, płowych i brązowych zewnętrzne strony
kończyn są ciemne, ponadto występuje u nich ekspresyjna
maska.GłowaPowinna sprawiać wrażenie wilczej, a jej wielkość karty tarota powinna harmonizować z wielkością tułowia. Oglądana z góry i z boku ma kształt klina. Charakterystyczna jest linia, którą tworzy kufa i dobrze rozwinięte łuki
jarzmowe; jej to, oraz właściwemu kształtowi i pozycji oczu, głowa tego psa zawdzięcza pożądany, wilczy wygląd.OczyPożądane żółte, kształtu migdała. Osadzone nieco skośnie, ani okrągłe, ani wypukłe, z dobrze przylegającymi powiekami. Wyraz czujny, pełen rezerwy, ale nie nerwowy. Oczy są bardzo ważną
cechą rasy, podkreślającą jej wilczy wygląd. Właściwy wyraz może być osiągnięty tylko wtedy, gdy są jasne. W ocenie psa należy przykładać wielką uwagę do barwy, kształtu i prawidłowego osadzenia oczu. Z wiekiem jasna barwa oka może ściemnieć, ale zawsze powinno ono zachowywać żółtawy odcień; tendencja
do odcieni brązu jest niepożądana. Oko ani oczodół nie powinny wystawać z czaszki, lecz być w nie dobrze wtopione; wyraźnie widoczny oczodół, mocno zaznaczone łuki brwiowe i stop są niepożądane.UszyŚredniej wielkości, mięsiste, trójkątne, z zaokrąglonymi czubkami, owłosione wewnątrz. Osadzone na wysokości oczu, są bardzo ruchliwe i odzwierciedlają uczucia i emocje psa. Nie powinny być szpiczaste, ani zbyt wysoko osadzone. Z kolei uszy osadzone nisko zmieniają typowy wyraz głowy i są równie niepożądane.TułówDługość wilczura Saarloosa jest nieco większa od jego wysokości. Grzbiet: prosty i mocny.
Żebra: normalnie wysklepione. Klatka piersiowa: jej dolna, płynna linia sięga co najwyżej łokcia. Od
przodu klatka i odległość między nogami są umiarkowanie szerokie. Zbyt potężna klatka piersiowa jest niepożądana, bo nie jest to budowa właściwa dla niezmordowanego kłusaka. Sylwetka powinna być raczej lekka i zdecydowanie wilcza. Linia dolna: nieznacznie podkasana.Kończyny przednieProste i dobrze umięśnione. Kościec niezbyt ciężki, na przekroju owalny. W zestawieniu z tułowiem wydają się dość lekkie. Łopatki: dostatecznie szeroka i długa, normalnie ustawiona (pod kątem około 30 stopni do pionu). Ramiona: tej samej długości, co łopatka; kąt między łopatką i ramieniem normalny, nie za głęboki.
Łokcie: dobrze przylegające do boków, ale nie wciśnięte. Właściwe wysklepienie żeber i prawidłowe ustawienie łopatki i ramienia powodują, że przednie nogi są umiarkowanie szeroko rozstawione. Łapy: zajęcze, dobrze umięśnione i wysklepione, z mocnymi opuszkami. Dzięki nim i mocnemu, lekko nachylonemu śródręczu, pies porusza się bardzo sprężyście. W postawie łapy mogą być zwrócone trochę na zewnątrz.Kończyny tylneMiednica normalnie ustawiona, ale wydaje się bardziej nachylona z powodu nisko osadzonego ogona, co podkreślone jest jeszcze przez małe wgłębienie nasady. Kątowanie tyłu odpowiada kątowaniu frontu.
Lekki ruch, tak charakterystyczny dla rasy, zależy w największym stopniu od odpowiedniego kątowania stawów kolanowych i skokowych; jakiekolwiek nieprawidłowość są natychmiast widoczne w ruchu.
Dopuszczalna postawa lekko iksowata. Uda: normalnej długości i szerokości, dobrze umięśnione.
Stawy kolanowe: nieprzesadnie kątowany. Stawy skokowe: umiarkowanie kątowane. Kości i mięśnie pozwalają na optymalną ruchomość stawu. Śródstopia: dostatecznie długie, nie za krótkie, umiarkowanie nachylone.
Łapy: dobrze wykształcona i wysklepiona.OgonGruby, obficie owłosiony, sięgający co najmniej stawu skokowego. Sprawia wrażenie nisko osadzonego, co podkreślone jest jeszcze przez lekkie zagłębienie w miejscu, gdzie jest osadzony. Noszony jest w kształcie szabli lub niemal prosto. W pobudzeniu i w kłusie może być niesiony trochę wyżej.
Źródło: http://www.psy.pl/katalog-ras/art380.html

Komentarzy: 1

'thesis help'
This kind of dogs is really beautiful - I like their coloring! thesis help

Zostaw komentarz

Twoje imie:
Treść:
Przepisz

Kanały rss

rss Najnowsze posty

rss Ostatnie komentarze

Najczęściej komentowane

Tagi